การใช้คำฟุ่มเฟือยและความซ้ำซ้อน

ไวยากรณ์ของ JSON นั้นมีรายละเอียดโดยเนื้อแท้ ใช้เครื่องหมายวรรคตอนจำนวนมาก เช่น วงเล็บปีกกา วงเล็บเหลี่ยม และเครื่องหมายคำพูด คีย์จะถูกทำซ้ำสำหรับทุกอ็อบเจ็กต์ในอาเรย์ ส่งผลให้โทเค็นเสียจำนวนมาก

[
  {"id": 1, "name": "Alice"},
  {"id": 2, "name": "Bob"}
]

คีย์ "id" และ "ชื่อ" จะถูกทำซ้ำ และเครื่องหมายวรรคตอนทั้งหมดจะเพิ่มในการนับโทเค็น

ขาดการบังคับใช้สคีมา

JSON ไม่มีสคีมาในตัว คุณต้องอธิบายโครงสร้างและประเภทข้อมูลที่ต้องการภายในพรอมต์เอง ใช้พื้นที่หน้าต่างบริบทอันมีค่า และเพิ่มโอกาสที่ LLM จะสร้างเอาต์พุตที่ไม่เป็นไปตามข้อกำหนด

ความแข็งแกร่งทางวากยสัมพันธ์

เครื่องหมายจุลภาคหรือเครื่องหมายคำพูดที่วางผิดที่อาจทำให้เอกสาร JSON ทั้งหมดไม่ถูกต้อง LLM สามารถทำข้อผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย โดยกำหนดให้นักพัฒนาต้องใช้การตรวจสอบความถูกต้องและตรรกะในการแยกวิเคราะห์เพื่อจัดการกับข้อผิดพลาด

{"name": "Alice", "age": 30,}

เครื่องหมายจุลภาคต่อท้ายหลัง "30" ทำให้ JSON นี้ไม่ถูกต้องในตัวแยกวิเคราะห์จำนวนมาก

Tokenization ที่ไม่มีประสิทธิภาพ

โทเค็น LLM มักจะแบ่งเครื่องหมายวรรคตอนและอักขระพิเศษออกเป็นหลายโทเค็น ซึ่งหมายความว่าอักขระเช่น '{', '}', '"' สามารถใช้โทเค็นได้มากกว่าอักขระตัวเดียว ส่งผลให้ต้นทุนเพิ่มขึ้นอีก